പാതിമാഞ്ഞ രാവിന്‍റെ വിരഹം

പാതിമാഞ്ഞ രാവിന്‍റെ വിരഹം

പാതിമാഞ്ഞ രാവിന്‍റെ വിരഹം പാതി മാഞ്ഞ രാവ് പിൻവിളിക്കായി കാതോർക്കുന്നത് പടർന്നിറങ്ങിയനിലാവിന്‍റെ മാറിൽ നിഴലുകളായി മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പകലിന്‍റെ ഏകാന്തസ്വപ്നങ്ങളുടെ മൗനമാം തേങ്ങലുകൾ കേട്ടിട്ടോ…? അതോ ഓളം വെട്ടാതെ മേഘശകലങ്ങളുമായി പ്രണയസല്ലാപം നടത്തിയതന്‍റെ മുഖത്തേക്ക് അസൂയ പൂണ്ട് പെയ്തിറങ്ങിയ വേനൽ മഴയോടുള്ളപൊയ്കയുടെ പരാതി പറച്ചിൽ കേട്ടിട്ടാ…? അതോ ഉറങ്ങാൻ മറന്ന എന്‍റെ മിഴികളിൽ വിരുന്നു വന്ന മിഴിനീർകണങ്ങളുടെ ചുടേറ്റ അസ്വസ്ഥരായ തലയിണകളുടെ ജൽപ്പനംകേട്ടിട്ടോ…? എന്തിനെന്നറിയില്ല പക്ഷെ എനിക്ക് കാണാം നിന്‍റെ കണ്ണുകളിലെവിരഹദു:ഖം..

വിശപ്പ്

വിശപ്പ്

വിശപ്പ് ഇതൾ കൊഴിഞ്ഞുവീണ തണ്ടിൽ നിന്നിറ്റു വീഴുന്നകറ പോലവന്‍റെ മിഴികൾ നിറഞ്ഞൊഴുകിചിതറിക്കിടന്ന എച്ചിൽ പാത്രം തുടച്ചു നക്കിയ നായ-യുടെ ആർത്തി പോലവനെ വിശപ്പ് കാർന്നു തിന്നു മറവിയിലലിഞ്ഞ നീർക്കുമിള പോലവന്‍റെ ഓർമ്മകൾചിതറിത്തെറിച്ച് എവിടെക്കോ മാഞ്ഞു പോയിഒട്ടിയ വയറും, വറ്റിയ നാവും, ഒഴിഞ്ഞു മനസുംവിശപ്പിന്‍റെ വിഴുപ്പുഭാണ്ഡം അവന്‍റെ ചുമലിലേറ്റി ഇന്ന് സ്വപ്നങ്ങളവനെ ഭ്രമിപ്പിച്ചില്ല, കാറ്റവനെ-ചിരിപ്പിച്ചില്ല മഴയവനെ മാഹിപ്പിച്ചുമില്ല.അവനപ്പോൾ ഒഴുകിയിറങ്ങിയ മിഴിനീർ നുണ-ഞ്ഞിറക്കി ജീവനെ മുറക്കെ പുണരുകയായിരുന്നു.

വാശി

വാശി

വാശി എത്ര പിണങ്ങിയാലും, എത്രനാള്‍മിണ്ടാതിരിന്നാലും, ചിലരോടൊക്കെ വീണ്ടുംമിണ്ടണോന്നു മനുഷ്യ മനസ്സ് ഒരുപാട്ആഗ്രഹിക്കും. പക്ഷേ അതിലേറെ വാശിയെമുറുകെ പിടിക്കുന്ന നാം അവരിങ്ങോട്ട്മിണ്ടാന്‍ കാത്തിരിന്നു ആ വാശിഉപേക്ഷിക്കുമ്പോഴേക്കും അവര്‍ വെറുംഓര്‍മ്മകളായി മാറിയിട്ടുണ്ടാകും !!!…വാശി ഉപേക്ഷിക്കൂ ഭാവിയിലെ കുറ്റബോധം ഒഴിവാക്കൂ…!!!

ആ തോന്നല്‍

ആ തോന്നല്‍

ആ തോന്നല്‍ ചിലരെയൊക്കെ ആദ്യമായ് കാണുമ്പോൾ,ചിലരോടൊക്കെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ചിലപാട്ടുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, ചിലദിവസങ്ങളിലെ സായാഹ്നങ്ങൾ തഴുകികടന്നുപോകുമ്പോൾ, ചില വഴിയോരങ്ങളിൽകൂടി ഒറ്റയ്ക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, ചിലർ നമ്മളോട്വഴക്കിടുമ്പോൾ, ചില രാത്രികളിൽ മാനംനോക്കി നക്ഷത്രങ്ങൾ എണ്ണി കിടക്കുമ്പോൾ,ചില വേദനകളിൽ ആശ്വാസം പകരുന്നവാക്കുകൾ നമ്മെ തേടിയെത്തുമ്പോൾ….. നിങ്ങൾക്ക് തോന്നാറില്ലേ നിങ്ങൾഒറ്റക്കല്ലയെന്നു, എനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട് വളരെചുരുക്കമായി ആ ചിലതൊക്കെ എന്നെ തേടിവരുമ്പോൾ. പക്ഷെ അവയൊക്കെആയുസ്സെത്താതെ കണ്ണടക്കുമ്പോൾ ഞാൻവീണ്ടും നോക്കെത്താ ദൂരത്ത് കണ്ണുംനട്ടിരിക്കാറുണ്ട് ഇനിയൊരിക്കലും തിരിച്ചുവരാത്ത ചിലതിനുവേണ്ടി.

ഒരു ഭ്രാന്തന്‍റെ പ്രണയം

ഒരു ഭ്രാന്തന്‍റെ പ്രണയം

ഒരു ഭ്രാന്തന്‍റെ പ്രണയം നിന്നോടുള്ള എന്‍റെ പ്രണയത്തെ നീയന്നുഭാന്തന്ന് വിളിച്ചു, നിന്നെ തേടി ഞാനലഞ്ഞതെരുവോരങ്ങളിലെ ഉച്ചവെയിലിനോടൊപ്പംഎന്‍റെ വിരലുകളിൽ തൂങ്ങി നിന്‍റെ നിഴലുംഉണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് വീശിയടിച്ച ഇളം കാറ്റിൽകൊഴിഞ്ഞുവീണ പഴുത്തിലയുടെ ഒരാദനംഞാൻ കേട്ടില്ല, അമ്പേറ്റു പിടയുന്ന ഇണയുടെവേർപാടിൽ തേങ്ങുന്ന കുരുവിയേയും ഞാൻകണ്ടില്ല. കാരണം നീയന്ന മുഴുഭ്രാന്ത് എന്നഞാനല്ലാതാക്കിയിരുന്നു. കടൽക്കരയിൽതിരകളുടെ ചുംബനത്തിൽ പാതി മാഞ്ഞുപോയനിൻ കാൽപ്പാടുകൾ എന്ന പിൻതുടർന്നു. അവ പതിയ തിരകൾക്കാപ്പം വിടചൊല്ലുമ്പോഴും നിഴലായി നീയെൻഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. ഒടുവിൽ അനിവാര്യമായസായാഹ്നത്തിന്‍റെ ആഗമനത്തിൽ എന്നിൽനിന്നും പറിച്ചെടുക്കപ്പെട്ട നിന്‍റെ നിഴലിൽ ഞാൻകണ്ടത് മായാത്ത…

നഷ്ടബാല്യം

നഷ്ടബാല്യം

നഷ്ടബാല്യം ബാല്യത്തിന്‍റെ വഴിയോരങ്ങളിൽ ഒറ്റക്ക് നടക്കാനായിരുന്നു എനിക്കിഷ്ട്ടം, മഴക്കാലംഓടിയെത്തുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന പുത്തൻയൂണിഫോമിന്‍റെയും, പുസ്തകങ്ങളുടെയുംപുതുമയുടെ ഗന്ധം എന്ന് ഒരുസ്വപ്നലോകത്തേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ട്പോകുമായിരുന്നു. അവയൊക്കപഴകുന്തോറും എന്നിൽ നിന്ന് അകലംപാലിക്കുവാൻ മത്സരിക്കുന്നതായി അന്നനിക്ക്തോന്നിയിരുന്നു. അതുപോലെ എന്നിൽനിന്ന് വിട പറയുവാൻ വെമ്പി നിൽക്കുന്നഈ രാവിൽ ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങൾഎണ്ണി തനിച്ചു കിടക്കുമ്പോൾഎനിക്കന്‍റെ ജീവിത യാത്രയിൽനഷ്ടപ്പെട്ട ബാല്യം അവയിലൊന്നായിഎന്ന കണ്ണുചിമ്മി കാണിക്കുന്നതായിമനസ് മന്ത്രിച്ചു. എന്‍റെ കയ്യെത്തുംദൂരത്തുണ്ടെന്നു തോന്നിപ്പിക്കും വിധംഎന്നിലേക്ക് മിഴികൾ നട്ടിരിക്കുന്ന ആനക്ഷത്രത്തെ സ്പർശിക്കുവാൻ എന്‍റെകകൾ ഞാനറിയാതെ മുകളിലേക്കുയർന്നുഅപ്പോഴാണ് മനസിലായത് നഷ്ടങ്ങളെന്നുംദൂരെ മാറി നിന്ന് പുഞ്ചിരിച്ച്കാതിപ്പിക്കത്തെയുള്ളുവന്ന്.

പകയാം ഭ്രാന്ത്

പകയാം ഭ്രാന്ത്

പകയാം ഭ്രാന്ത് പുകയിലക്കറ പറ്റിപ്പിടിച്ചൊരെൻ ശ്വാസമാമരുഭൂവിയറ്റത്തെ മണൽ കൂനയിലെരിഞ്ഞമർന്നുതിരികെ വിളിച്ചൊരാ മഴയുടെ തേങ്ങലെൻമടിത്തട്ടിൽ നിന്നുമകലേക്ക് പറന്നകന്നു തിരമാറി ചുംബിക്കുവാനലറിയാത്തൊരുആഴിയെൻ കൈത്തണ്ടയിലെ ചോരക്കറയിലേക്കുറ്റി –നോക്കി, ശിശിരം പറഞ്ഞാരാ പൊയ് വാക്ക്കേട്ട് പുലരിയമെന്നെ പകച്ചുനോക്കി. രതിവേഗമാർജ്ജിച്ച നാഗമായ് കലിപൂണ്ടചിന്തിയാ തെല്ലൊട്ടടങ്ങിയില്ലഎതിരെ വന്ന നിൻ മൗന ശരങ്ങളെകുതികാലവെട്ടി ഞാൻ പറിച്ചെറിഞ്ഞു. ഉന്നം മറന്നൊരെൻ വാളിന്‍റെ തുമ്പിനാൽകോറിയിട്ടൊരാ മുറിവിന്‍റെ വിടവിലൂടാശിഖരമെനിക്കായ് പൊഴിച്ചൊരു കണ്ണുനീർ –ത്തുള്ളിയെന്നിലെ പാതകിയെ വലിച്ചെറിഞ്ഞു. ഒരുവേള നീയാ മൗനം മറന്നിരുന്നെങ്കിലെൻപകയം ചിന്തയുമേറ്റുമുട്ടിയൊടുങ്ങിയേഅറിയില്ല സഖീ കാണാതെ കണ്ട നിൻ പുഞ്ചിരിയോമൗനമോ എന്നെ…

പ്രണയം

പ്രണയം

പ്രണയം നിഴലിന്‍റെ തീരത്ത് പാറിപ്പറക്കുന്നപ്രണയത്തിൻ നോവുകളെ വിരഹത്തിൻ ചാരത്ത് മൂളിപ്പറക്കുന്നഓർമ്മ തൻ തേങ്ങലുകളെ അറിയാതെ മൂളിയും, കാതിൽ മൊഴിഞ്ഞുംഒഴുകിയിറങ്ങി തഴുകി തലോടിയുംമൗനത്തിൽ ഓർമ്മയിൽ തുള്ളി തുളുമ്പിയുംനീയൊരു ചുംബനത്തിൻ ദൂരത്തോടിയൊളിച്ചു എരിയുന്ന തിരിയുടെ വശ്യമാം മിഴികളിൽനിന്നിറ്റുവീണ പവിഴമാം മിഴിനീർകണം പോലൊ –ടുവിലൊരു ചുടു നിശ്വാസമായി നിന്‍റെഅധരങ്ങളിൽ എരിഞ്ഞുതീരുമെൻ ചുംബനം അവിടെയുമൊഴുകി പാറിപ്പറക്കുന്നഹൃദയ താളത്തിൽ കേൾപ്പൂ നീയെൻഹൃദയ കവാടങ്ങളിലെവിടെയോ നിൻപുഞ്ചിരിയാൽ കോറിയിട്ടൊരെൻ പ്രണയം

തളിരിലയും മഞ്ഞുതുള്ളിയും

തളിരിലയും മഞ്ഞുതുള്ളിയും

തളിരിലയും മഞ്ഞുതുള്ളിയും നേരം പുലരുമ്പോൾ വെളിച്ചത്തെ ഭയന്ന് ദൂരേക്ക്ഓടിയകലുന്ന എന്‍റെ സ്വപ്നങ്ങൾ എന്നെ നോക്കിനെടുവീർപ്പിടുമ്പോൾ അങ്ങകലെ തൊടിയിലെ കുഞ്ഞുമാവിൻ കൊമ്പിലെ തളിരിലയെ പുൽകുന്ന മഞ്ഞുതുള്ളിയോടു എനിക്കെന്നും അസൂയ തോന്നാറുണ്ട്. ആരെയും ഭയക്കാതെ, ഒരൽപം പോലും കളങ്കംഏശാതെ അവരങ്ങനെ പ്രണയിക്കുമ്പോൾ മഞ്ഞുതുള്ളിഅറിയുന്നില്ല. തനിക്കായി വെറും നിമിഷങ്ങൾമാത്രമേയിനി അവശേഷിക്കുന്നുള്ളൂ എന്ന്. വെയിലുദിക്കുന്ന നേരം വരെ തളിരിലയെ പുണർന്ന് ചുംബിച്ച്മഞ്ഞുതുള്ളി സ്വയം അലിഞ്ഞ് ഇല്ലാതാകുമ്പോൾനഷ്ടപ്രണയത്തെ തേടിയലയുന്ന തളിരിലയെ തേടിയവൾനാളത്തെ പ്രഭാതത്തിൽ വീണ്ടും പുനർജനിക്കും.

കുരുങ്ങിയ സ്വപ്നങ്ങള്‍

കുരുങ്ങിയ സ്വപ്നങ്ങള്‍

കുരുങ്ങിയ സ്വപ്നങ്ങള്‍ പ്ലാവിനിലകൾ കൊരുത്തു നാം മെനഞ്ഞസ്വപ്നങ്ങളിൽജീവിത നിലകൾ കൊരുത്തു നാം തകർത്തപ്രാണയമിതാനിന്നിലെ എന്‍റെ ഹ്യദയക്കുരുക്കുകൾ അഴിയാത്തവിധമിന്നു കുരുങ്ങി കിടക്കുന്നുവർണ ശഭളങ്ങൾ കത്തിക്കെടുന്ന പോലിതാസ്വപ്നങ്ങളും ജീവനുംനിന്നിലെ എന്‍റെ സ്വപ്ന ശിഖരങ്ങളിൽ തട്ടിതടഞ്ഞു വീഴുന്നുമൗനവും പേറി ഞാൻ നെയത് കുട്ടിയ ജീവിതവുംഅതുപോലെയിന്നിതാഎന്‍റെയാത്മാവിൻ നിഴലുപോൽ ദൂരെ നിന്നുംദൂരക്കോടിയകലുന്നുഎങ്കിലും ഞാനന്ന് മെനഞ്ഞൊരാ സ്വപ്നങ്ങൾമരണ തണുപ്പാറ്റുവാൻഎന്‍റെ കണ്ണുകളിൽ കത്തിയമരുന്നിതാ……!